Janusz Rapnicki (ur. 30 września 1926 w Lublinie, zm. 4 czerwca 1969 w Grójcu) – polski grafik, plakacista.

Życiorys Studiował prawo. W latach 1950–1954 był aktorem. Należał do Związku Polskich Artystów Plastyków (Oddział Warszawski).

Zajmował się grafiką użytkową, głównie – wydawniczą, oraz plakatem i wystawiennictwem. W latach 1954–1969 współpracował z Wydawnictwem Katalogów i Cenników. W latach 1965–1969 zaprojektował ok. 60. plakatów filmowych. Był także autorem plakatów reklamowych, sportowych i politycznych. W 1967 wziął udział w Biennale Plakatu Polskiego w Katowicach.

Po przedwczesnej śmierci spoczął na starym cmentarzu na Służewie w Warszawie.

Wybrana twórczość Plakaty Warszawa wolna!, 1965 Szkarłatne godło odwagi, 1965 Mój przyjaciel delfin, 1965 Na pokładzie stanął kapitan, 1965 Rękopis znaleziony w Saragossie, 1965 Popioły, 1965 Spacer po linie, 1965 Tydzień filmu czechosłowackiego, 1965 Fatalny list, 1966 Strzelby Apaczów, 1966 Stazione Termini, 1966 Nagie godziny, 1966 Pogarda, 1966 Parasolki z Cherbourga, 1966 Winnetou • I seria, 1966 Winnetou • II seria, 1966 Winnetou • 3 seria, 1966 Walizka z milionami, 1966 Samotna, 1966 Kochankowie z Marony, 1966 Olimpiada w Tokio, 1966 Największe widowisko świata, 1967 Fanfan Tulipan, 1967 Dzwonnik z Notre Dame, 1967 Fantomas, 1967