w stanie wilgotnym przechodząca w szaraworóżową. Brzeg przezroczysty, pokryty smugami. U młodych okazów biaława zasnówka łączy brzeg z trzonem, czasami jej resztki długo utrzymują się na brzegu lub w postaci rozproszonych włókienek na obwodzie kapelusza, a także w dolnej połowie trzonu. Blaszki Średnio gęste, brzuchate, o szerokości 4–5 mm, brązowe z wyraźnym fioletoworóżowym odcieniem. Ostrza białawo strzepiaste. Trzon Wysokość 4–10 cm, grubość 0,3–0,4 cm, cylindryczny, pusty. Powierzchnia podłużnie wyraźnie włóknista, w górnej połowie z różowawym odcieniem. Miąższ Cienki, tej samej barwy co kapelusz, czasami o owocowym zapachu. Cechy mikroskopowe Bazydiospory 13–15,5 × 7–7,5 µm; średnio: 14,13 × 7,13 µm, brązowe, nieprzezroczyste, gładkie, w widoku z przodu elipsoidalne, z profilu migdałowate z wierzchołkową porą rostkową o szerokości 2 μm. Podstawki o wymiarach 20–30 × 10–14 µm, maczugowate, głównie 4-zarodnikowe, rzadko 2-zarodnikowe. Strzępki ze sprzążkami. Cheilocystydy bardzo liczne, 53–80 × 10–17 µm, często o lekko pogrubionej ściance, butelkowate, nieregularne lub prawie cylindryczne, z szeroką szyjką i rozwartym wierzchołkiem, rzadziej z rozwidlonym wierzchołkiem. Pseudocystydy maczugowate lub niemal kuliste, liczne lub nieliczne, czasami o grubych ścianach i wówczas czerwonawo-brązowe.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Psathyrella bipellis · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.