Mardzan Szaraw (, właśc. Balduugijn Szaraw ; ur. 1869, zm. 1939) – mongolski malarz.
Życiorys Urodził się zimą 1869 roku na terenie dzisiejszego ajmaku gobijsko-ałtajskiego. Jego matka pasła bydło, ojciec pozostaje nieznany. Na życzenie matki, która chciała aby syn został mnichem, pobierał nauki u swojego wuja, mnicha buddyjskiego Jamtsa Guna (1826–1901), który parał się także sztukami plastycznymi, w tym malarstwem thanka. Szaraw nigdy się nie ożenił ani nie wszedł w bliższe relacje z kobietami, nie miał dzieci.
Doświadczył prześladowań w czasach panowania dynastii Qing z powodu swoich karykatur feudałów i mnichów. Przyjechał z nomadami do Ich-Churee (dzisiejszy Ułan Bator) w wieku 22 lat. Bogda Chan, który cenił jego prace zaproponował mu zostanie jego malarzem nadwornym. Na potrzeby wyposażenia jego pałacu zimowego stworzył kilka obrazów rodzajowych. Bogda Chan wymyślił jego pseudonim Mardzan, co oznacza „żartobliwy, krotochwilny”. Jeden z ostatnich śladów jego życia pochodzi z 12 stycznia 1939 roku, kiedy był obecny na zebraniu partyjnym.