W strukturze wydawnictwa pojawiały się także sukcesywnie listy starszeństwa (Rangliste) oficerów poszczególnych broni i służb. Początkowo były to jedynie uporządkowane spisy dla formacji technicznych, następnie od 1865 roku dla oficerów strzelców, od 1868 roku dla wszystkich rodzajów broni i służb.
Od 1790 roku rocznik ukazywał się pod tytułem: Oesterreichischer Militär-Almanach für das Jahr…, a w latach 1804–1808 pod tytułem: Schematismus der Kais. Königl. Armée für das Jahr… (Militär-Almanach Nro XV–XIX). W latach 1810–1814 rocznik ukazywał się pod tytułem: Schematismus der Oesterreichisch-Kaiserlichen Armee für das Jahr… (numery XX–XXIV). Po 1815 roku roczniki ukazywały się pod tytułem: Militär-Schematismus des österreichischen Kaiserthums für das Jahr…
Po 1870 roku z powodu zmiany państwa na dualistyczną monarchię i podzieloną armię, podzielono także wojskowe roczniki sprawozdawcze. Armia wspólna (Heer), austriacka obrona krajowa (Landwehr) oraz węgierska obrona krajowa (Honved) otrzymały własne roczniki sprawozdawcze. Rocznik armii wspólnej zawierał opisy obsad personalnych i struktur marynarki wojennej, zaś roczniki poszczególnych obron krajowych zawierały opisy formacji żandarmerii.