Zespoły petroglifów w mongolskim Ałtaju – kompleks prehistorycznych petroglifów w Mongolia, wpisany na listę światowego dziedzictwa UNESCO w 2011 roku.

Historia Zachowane ryty i nagrobki odkryto na terenie trzech stanowisk archeologicznych, są to: Tsagaan Salaa-Baga Oigor (), Górny Tsagaan Gol i Aral Tolgoi (). Wszystkie są położone w wysoko położonych górskich dolinach. Precyzyjne datowanie tego typu znalezisk jest trudne, jednak najwcześniejsze petroglify datowane są na 11 000–6000 lat p.n.e., powstały w czasach, gdy Ałtaj był częściowo zalesiony, a zamieszkujący go ludzie zajmowali się łowiectwem. Stopniowe przechodzenie terenu w step zostało oddane w petroglifach środkowego holocenu (6000–4000 lat p.n.e.). Koczowniczy tryb życia związany z przejściem z łowiectwa na pasterstwo został po raz pierwszy przedstawiony na rytach z początku początku pierwszego tysiąclecia p.n.e. Wizerunki powstawały także w okresie scytyjskim oraz w czasach tureckich, tj. VII–VIII w. n.e.

Zespół petroglifów z Ałtaju stanowi najlepiej zachowany i najkompletniejszy tego typu ślad działalności człowieka w Azji Centralnej i Północnej.