30 kwietnia 1921 uzyskał dyplom doktora wszech nauk lekarskich na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu Jagiellońskiego. 1 czerwca 1921 pełnił służbę w 45 pułku piechoty, a jego oddziałem macierzystym była kompania zapasowa sanitarna nr 7. Później został przydzielony do 1 pułku lotniczego w Warszawie. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu kapitana ze starszeństwem od 1 czerwca 1919 i 36. lokatą w korpusie oficerów sanitarnych, grupa lekarzy. Następnie został przydzielony do Dowództwa Okręgu Korpusu Nr IX w Brześciu na stanowisko referenta higieny. 5 października 1922 został przeniesiony do rezerwy. W 1934, jako oficer rezerwy pozostawał w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Nowy Sącz i posiadał przydział do Kadry Zapasowej 5 Szpitala Okręgowego w Krakowie.
W połowie lat dwudziestych wyjechał do Francji na trzymiesięczne studia uzupełniające, dzięki pomocy Marii Skłodowskiej-Curie dokształcał się w Instytucie Radowym (fr.Institut du Radium - obecnie Institut Curie), gdzie zapoznał się z metodami leczenia raka macicy. W czasie pobytu na oddziale radioterapii w Szpitalu Tenon w Paryżu zapoznał się także z metodami terapeutycznymi stosowanymi we Francji.