Puńców został własnością książąt cieszyńskich do 1440 roku. Wtedy książęta Włodko i Przemko II sprzedali część tej wsi Jakubkowi z Brzezowic (Brzezówki) za 50 grzywien. Owa sprzedana część wróciła jednak do książąt cieszyńskich w następnych dziesięcioleciach, o czym świadczą ówczesne dokumenty książęce, jak też później urbarz z 1577 rokuI. Panic, 2010, s. 330.
Oprócz Puńcowa w dokumencie biskupa Wawrzyńca z 25 maja 1223 roku pojawiła się inna wieś, mianowicie Radowice jako Radouiza. Po raz kolejny pojawiła się ona w latach 1408 i 1523, a później została wchłonięta właśnie przez Puńców. Stało się tak przypuszczalnie poprzez nabycie Radowic przez Goczałkowskich, którzy jeszcze w XVII wieku byli właścicielami części Puńcowa, który to zdominował w tak połączonym majątku Radowice i narzucił im swą nazwę.