Zapis ten (brak określenia liczby łanów, z których będzie płacony podatek) wskazuje, że wieś była w początkowej fazie powstawania (na tzw. surowym korzeniu), co wiąże się z przeprowadzaną pod koniec XIII wieku na terytorium późniejszego Górnego Śląska wielką akcją osadniczą (tzw. łanowo-czynszową). Wieś politycznie znajdowała się wówczas w granicach utworzonego w 1290 piastowskiego (polskiego) księstwa cieszyńskiego, będącego od 1327 lennem Królestwa Czech, a od 1526 roku w wyniku objęcia tronu czeskiego przez Habsburgów wraz z regionem aż do 1918 roku w monarchii Habsburgów (potocznie Austrii).
Księżna Anna, wdowa po księciu cieszyńskim Przemysławie II, w II. połowie XV w. wykupiła sołectwo w Cisownicy, dając sołtysowi Janowi Suchanowi swój folwark w zamian i czyniąc go wójtem dziedzicznym. Nowy folwark książęcy, liczący 235 morgów, powstał w XVI w. przez zabór opuszczonych pół i wyrębisk oraz gruntów, odsprzedanych pod przymusem przez chłopów. Zajmował on wszystkie pastwiska w okolicy, dlatego we wsi słabo rozwijały się hodowla bydła i szałaśnictwo, a wielu mieszkańców trudniło się furmanieniem. Przez wieś prowadził niegdyś trakt solny, tzw. „solok”, którym wożono sól z Bochni i Wieliczki na Morawy.