Wojna psychologiczna – planowe wywieranie presji na atakowane państwo lub sojusz państw, za pomocą dywersji ideologicznej, gróźb i zastraszania. Jest to system działań psychologicznych stosowanych w celu wywarcia wpływu na społeczeństwo przeciwnika i spowodowania realizacji przez nie własnych celów strategicznych. Wojna psychologiczna polega również na osłabieniu zdolności reakcji przeciwnika na zagrożenia zewnętrzne, np. atak militarny.

Historia Wojny były prowadzone już na wczesnym etapie pradziejów, dane archeologiczne dotyczące okresu neolitu przedstawiają rozległe fortyfikacje wczesnych osad i powszechne istnienie broni. Już wtedy dostrzeżono zalety zastraszania przeciwnika, stosując zasadzki, napaści na wioski, w celu pokonania przeciwnika bez walki lub zmniejszenia jego oporu.

Bitwa pod Pelusium w 525 r. p.n.e. zakończyła się pokonaniem Egiptu przez Persów i była kamieniem milowym w walce psychologicznej. Prowadzeni przez króla Kambyzesa II, Persowie wtargnęli ze wschodu i wykorzystali szacunek Egipcjan dla kotów, aby obniżyć morale przeciwnika.