Operacja Fortitude z (ang. „Hart ducha”) była przeprowadzona w ramach Operacji Bodyguard. W Anglii powstała sztuczna armia, stworzona z nadmuchiwanych replik pojazdów opancerzonych, nazwana „Grupą Armii Patton”, która została przygotowana do uderzenia przez kanał La Manche na 15. Armię Pancerną, broniącą Pas de Calais. Ten podstęp przekonał niemieckich strategów, że napaść aliantów zostanie zainicjowana w Pas de Calais przez armię pod dowództwem generała broni George’a S. Pattona. W rezultacie największa koncentracja niemieckiej potęgi bojowej we Francji została tam umieszczona. Hitler był przekonany, że lądowanie w Normandii było tylko wstępem do prawdziwej inwazji, dlatego nie zezwolił na przemieszczenie 15. Armii Pancernej, przez co ta czekała 7 tygodni na atak Grupy Armii Patton, który nigdy nie nadszedł.
Wojna psychologiczna opierała się także na wystraszeniu przeciwnika podczas walki. Junkers Ju-87 Stuka, niemiecki bombowiec nurkujący, był wyposażony w syreny, których dźwięk narastał wraz z prędkością. Do bomb doczepiano także małe gwizdki, przez co dźwięk ataku tego bombowca był powszechnie rozpoznawalny, a jego celem było wywołanie paniki wśród wroga.
Nie zawsze dźwięk był celem konstruktorów. Oto przykłady broni o przerażającym brzmieniu: