Zbrodnia ekawska – masakra, która miała miejsce 20 września 1997 roku w łotewskiej gminie Ekawa, w wyniku której zginęło 7 osób, a jedna została ranna. Sprawca, Jurij Czubarow po zdarzeniu popełnił samobójstwo.

Zbrodnia ekawska jest największą pod względem liczby ofiar strzelaniną w historii współczesnej Łotwy. Tragedia wywołała szerszą debatę na temat sytuacji Rosjan na Łotwie w pierwszych latach po odzyskaniu niepodległości kraju.

Tło Pochodzący z rosyjskiego Swierdłowska elektryk Jurij Czubarow otrzymał w 1976 roku od kołchozu „Progress” 15 arów ziemi w Murniekach. Podczas swojego pobytu zbudował tam dom, szklarnie i zajął się pszczelarstwem. W 1993 roku, po odzyskaniu niepodległości przez Łotwę i po przyjęciu ustawy o reformie rolnej na obszarach wiejskich, rodzina Jānis i Artūrsa Koškinsów odzyskała grunty wokół swojego domu, w wyniku czego powstał konflikt między Czubarowem i Koškinsami.

Zgodnie z uchwaloną w 1991 roku ustawą o reformie rolnej rodzinie nie przywrócono własności małej działki, na której stał dom zamieszkany przez Rosjanina. Ich roszczenia miały zostać zaspokojone za pomocą gruntu w innym miejscu lub poprzez tzw. zaświadczenia kompensacyjne.