Cheilocystydy 20–35 × 4–11 μm, szkliste i bezbarwne, czasami żółtobrązowawe, cylindryczne, cylindryczno-maczugowate, maczugowate, często z zaokrąglonym wierzchołkiem. Kaulocystydy liczne, 18–63 × 3,5–10,5 μm, szkliste, bezbarwne do żółtobrązowawych, cylindryczne, czasami maczugowate lub półbutelkowate, często mniej lub bardziej wygięte. Na strzępkach liczne sprzążki. Gatunki podobne Koprolubka żółtolśniąca od innych, podobnych gatunków odróżnia się kapeluszem z ostrym garbkiem, dużymi, ciemnymi bazydiosporami, 2-zarodnikowymi podstawkami, brakiem chryzocystyd, czasami obecnością pseudosklerocjum. Morfologicznie podobna jest koprolubka łajnowa (Protostropharia semiglobata), ale nie ma spiczastego garbka i 2-zarodnikowych podstawek. 73.
Występowanie i siedlisko Podano występowanie łysiczki śmierdzącej w Ameryce Północnej, Europie, Azji i Australii. Na północnej półkuli jest szeroko rozprzestrzeniona, ale rzadka. W Polsce W. Wojewoda w 2003 r. przytoczył 3 stanowiska (dla synonimu Psilocybe luteonitens), w późniejszych latach podano następne (dla synonimu Stropharia luteonitens).