„nowy cmentarz”), który zlokalizowano około 400 m powyżej starego cmentarza.
W połowie XIX wieku przy drodze mikołowskiej i na Wielkiej Skotnicy znajdowało się kilkanaście drewnianych domków z zabudowaniami gospodarczymi, w których mieszkali chłopi pańszczyźniani probostwa. Od 1853 roku przyspieszyła rozbudowa tej części miasta oddzielonej od Starego Miasta linią kolejową, gdy na późniejszą ulicę Oświęcimską skierowano główny trakt transportowy z Katowic.
Na drugą połowę XIX i początek XX wieku przypadł okres świetności rozwoju Mysłowic. W tym też czasie nastąpiło przekształcenie miasta w ośrodek wielofunkcyjny. W latach 90. XIX wieku brak wolnych działek na Starym Mieście zmusił do szukania i zabudowy nowych terenów. W 1907 roku władze miejskie wprowadziły do realizacji plan zagospodarowania mający na celu uporządkowanie przypadkowej i bezplanowej zabudowy zachodniej części miasta. Kwartał ulic Mikołowskiej, Oświęcimskiej i K. Miarki przeznaczono wówczas pod budownictwo mieszkaniowe. Do tego czasu przy ulicy Mikołowskiej zbudowano jedynie cztery jednorodzinne domy, w tym pod nr. 6 willę właściciela fabryki Adolfa Deichsela.