18 września do dowództwa Frontu Północnego dotarła wiadomość o ostatnim przed opuszczeniem kraju rozkazie Naczelnego Wodza marsz. Rydza Śmigłego, kierującym wojska w kierunku granicy z Rumunią lub Węgrami. Dowódca frontu gen. Stefan Dąb-Biernacki postanowił opanować rejon Zamościa i stąd, działając na Lwów i Gródek Jagielloński, dążyć do połączenia z Frontem Południowym gen. Kazimierza Sosnkowskiego. W tym celu nakazał gen. Janowi Kruszewskiemu uderzyć na Zamość, zdobyć miasto i tym samym otworzyć drogę na Lwów. Zadanie to wykonać miała, maszerująca na czele wojsk grupy, 39 Dywizja Piechoty gen. Bruno Olbrychta. Dowódca dywizji zdecydował wcześniej uderzyć na Krasnystaw. Jej siły główne zmierzały przez Pawłów, Rejowiec w kierunku Skierbieszowa, a 9 pułk piechoty w kolumnie bocznej maszerował na Pańską Dolinę. Napotkawszy Niemców w Krasnymstawie, pułk zaatakował w nocy z 18 na 19 września siłami tylko jednego batalionu i oddziału kawalerii ppłk. Józefa Trepto. Atak z marszu nie powiódł się i gen. Olbrycht skierował dodatkowo do natarcia odwodowy 95 pułk piechoty pod dowództwem płk. Bronisława Ducha.