Jej 40 pułk piechoty rozwinął natarcie pod Barchaczowem. Rozgorzały ciężkie dwudniowe walki, w których obie strony poniosły duże straty. Gdy niemieckie natarcie 40 pp utknęło, skierowano na południe od niego 63 pułk piechoty, a po południu do walki włączył się przybyły z Rudki 91 pułk piechoty tej dywizji.
Dowódca 39 DP gen. Olbrycht też skierował do działań dodatkowe siły. Miało więc wziąć w nim udział osiem batalionów piechoty zgrupowań podpułkowników Zygmunta Bierowskiego i Kazimierza Gołkowskiego pod ogólnym dowództwem dowódcy piechoty dywizyjnej płk. Bronisława Ducha. Pod silnymi atakami 39 Dywizji Piechoty Niemcy ugięli się i rezygnując z natarcia przeszli do obrony. W tej sytuacji wprowadzili do walki kolejne pułki 27 DP. Walki toczyły się a na dużym obszarze w rejonie Tarnawatka–Komarów–Barchaczów. Trwający przez dwa dni bój nie przyniósł rozstrzygnięcia. Niemcy, mimo przewagi, nie zdołali zniszczyć polskiej dywizji; Polacy zaś nie mieli siły, aby przełamać obronę nieprzyjaciela.