tropicalis, ponieważ oba gatunki są morfologicznie podobne.
Genom C. lusitaniae ma osiem chromosomów i należy do kladu Candida CTG.57, którego wspólną cechą jest niekonwencjonalne wykorzystanie kodonu CUG do kodowania seryny zamiast leucyny. Ponieważ C. lusitania przechodzi fazę płciową, może przejść od formy haploidalnej do diploidalnej. Genom C. lusitaniae zawiera 12,11 Mbp (milionów par zasad), zawartość GC 44,5%, łącznie 6153 geny kodujące białka i pięć pseudogenów.
Metabolizm C. lusitaniae jest słabo zbadany, ale wiadomo, że organizm ten metabolizuje glukozę, celobiozę i celotriozę, ale nie rozkłada celotetrozy, co jest cechą fenotypową odróżniającą ten gatunek od Meyerozyma guilliermondii. C. lusitaniae może również wykorzystywać galaktozę, sacharozę, maltozę, laktozę i trehalozę jako źródło wegla. Podobnie jak inne gatunki drożdżopodobne, potrafi na drodze fermentacji wytwarzać etanol z D-ksylozy w warunkach beztlenowych. Ta zdolność do dostosowania metabolizmu w celu asymilacji różnych źródeł węgla powoduje odporność na niektóre leki, takie jak amfoterycyna B;