Jatag, jatga (), żetygen – mongolska cytra.

Historia Pierwsza wzmianka o żetygenie pochodzi z XIV wieku. Instrument jest w użyciu od czasów dynastii Yuan do dziś. W rękopisie Yuan Shi podano, że na dworze Kubilaj-chana grano na jatagu trzymanym poziomo i pionowo. Był wykorzystywany na dworze cesarskim oraz podczas uroczystości religijnych, a także do celów rozrywkowych i jako instrument akompaniujący. Arystokracja również grała na tymże instrumencie. Wykorzystywano go w co najmniej jednym klasztorze buddyjskim do akompaniamentu. Grano na nim także podczas recytacji eposów Buriatów. Po rewolucji mongolskiej instrument stracił na znaczeniu a władze były nieprzychylne grze na nim, jednak już od lat 50. XX wieku został uznany za mongolski instrument narodowy i wrócił do łask. Od lat 90. XX wieku zainteresowanie jatagiem wzrosło.

Poza Mongolią instrument jest używany m.in. przez Mongołów mieszkających w Chinach, Kałmucy grają na jattaganie, ludzie z republiki Tuwa na szesnastostrunnym czadaganie, a Kazachowie na żetygenie.