Fatma Aliye Topuz, właśc. Fatma Aliye (ur. 8 października 1862 w Stambule, zm. 13 lipca 1936 tamże) – turecka pisarka i publicystka.

Życiorys Była drugim dzieckiem osmańskiego urzędnika i historyka Ahmeta Cevdeta Paszy (1822-1895) i jego żony Adviye Rabia Hanım. W czasie, kiedy jej ojciec sprawował urząd gubernatora (walego) Egiptu i Grecji, Fatma mieszkała w Aleppo, w greckiej Janinie, a od 1878 w Damaszku. Nie uczyła się w szkole, była samoukiem, interesowała się filozofią. W 1879 zawarła zaaranżowane przez jej ojca małżeństwo z Mehmetem Faik Bejem, dworzaninem sułtana Abdulhamida II. Z tego związku przyszły na świat cztery córki.

W 1889, za zgodą męża opublikowała tłumaczenie francuskiej powieści Volonté, Georgesa Ohneta (jako tłumaczka występowała pod pseudonimem Bir Hanım). Jej tłumaczenie przykuło uwagę redakcji czasopisma Tercüman-ı Hakikat, w którym publikowała tłumaczenia i swoje własne teksty pod pseudonimem Mütercime-i Meram. W 1884 napisała pierwszą powieść Hayal ve Hakikat (Marzenie i prawda), wspólnie z Ahmetem Mithatem Efendim. W 1892 ukazała się pierwsza samodzielna powieść Muhazarat, pod jej własnym imieniem. Była to pierwsza powieść napisana przez kobietę w historii Imperium Osmańskiego.