Antoni Szafranek (ur. 23 maja 1909 w Bottrop, zm. 23 marca 1979 w Katowicach) – polski skrzypek, dyrygent i pedagog, brat Karola.
Życiorys Wywodził się z rodziny górniczej, która w 1895 r. przeniosła się „za chlebem” z Górnego Śląska do Zagłębia Ruhry. Urodził się 23 maja 1909 r. w Bottrop (Westfalia) jako syn Jana i Marii. Ojciec nauczył go gry na skrzypcach. Jan założył chór i orkiestrę amatorską, komponował i opracowywał utwory religijne i pieśni ludowe. Dzięki temu Antoni wraz z bratem Karolem od wczesnych lat życia mieli żywy kontakt z muzyką. Po powrocie do Polski w 1920 r. kształcił się prywatnie. Uczęszczał do klasy prof. Arthura Brandenburga w szkole muzycznej w Katowicach (1926), a następnie uczył się w Państwowym Konserwatorium w Poznaniu (1927–1929). Do 1929 r. był skrzypkiem orkiestry Opery Poznańskiej. W 1929 r. wyjechał na studia do berlińskiej Staatlich Akademische Hochschule für Musik, gdzie kształcił się u prof. Georga Kulenkampffa. Tam wraz z orkiestrą Berliner Kammerorchester koncertował w Niemczech, Holandii, Belgii, Francji, Anglii i Hiszpanii. Antoni Szafranek, poza grą na skrzypcach, uczył się równolegle dyrygentury, kompozycji i teorii muzyki m.in. u Georga Schella, Paula Hindemitha i Curta Sachsa, i w 1930 r.