W latach 1987–1991 był oficerem operacyjnym Szefostwa Wojsk Rakietowych i Artylerii MON. W 1991 został skierowany służbowo do Departamentu Wojskowych Spraw Zagranicznych MON, gdzie pełnił służbę do 1999 na stanowiskach: inspektor CFE, szef wydziału, zastępca szefa oddziału ds. współpracy z zagranicą oraz szefa oddziału misji międzynarodowych. W tym czasie pełnił służbę w misjach: ONZ w Gruzji (UNOMIG) na stanowisku dowódcy sektora (1994–1995); misja OBWE w Bośni i Hercegowinie na stanowisku kierowniczym (1997). W 1999 objął obowiązki asystenta szefa Sztabu Wojsk Lądowych. W latach 2001–2002 uczestniczył w misji pokojowej NATO, w siłach stabilizacyjnych (SFOR) w b. Jugosławii będąc dowódcą Nordycko-Polskiej Grupy Bojowej (ang. Nordic-Polish Battle Group – NPBG) SFOR i jednocześnie dowódcą PKW SFOR wchodzących w skład Wielonarodowej Dywizji Północ utworzonej na bazie 3 Dywizji Piechoty (3 ID), a następnie 29 Dywizji Piechoty (29 ID) armii USA. Od 2002 był zastępcą szefa Zarządu Strategicznego w Sztabie Generalnym WP. W 2003 otrzymał przydział do Węgorzewa, gdzie sprawował obowiązki dowódcy 1 Mazurskiej Brygady Artylerii. 15 sierpnia 2005 prezydent RP Aleksander Kwaśniewski awansował go na stopień generała brygady. W 2006 objął obowiązki dowódcy Wielonarodowej Brygady Sił Szybkiego Rozwinięcia (SHIRBRIG), które wykonywał do 2008.