Rodzina Ciesielskich w 1918 r. powróciła z Homla do Łodzi. Czesław latem 1920 r. jako ochotnik został przydzielony do Harcerskiego Oddziału Służby Łącznikowo-Wywiadowczej przy Dowództwie Frontu Północnego podczas wojny polsko-bolszewickiej. Za swoją służbę został odznaczony Odznaką Ofiarnych Obywatelskiego Komitetu Obrony Państwa 1920 r.
W 1923 roku zdał egzamin maturalny. Po zdaniu egzaminu dojrzałości udał się na studia prawnicze na Uniwersytecie Warszawskim. Następnie (w 1925 r.) przeniósł się na studia do Poznania, gdzie został studentem Wydziału Rolniczo-Leśnego Uniwersytetu Poznańskiego. W czasie studiów mieszkał na stancji, udzielał korepetycji oraz podjął pracę w Izbie Skarbowej, aby móc kontynuować naukę.
Zasadniczą służbę wojskową odbył w 18 pułku piechoty w Skierniewicach. Następnie podjął dalszą naukę w Szkole Podchorążych Rezerwy Piechoty nr 7 w Śremie, w 4 kompanii szkolnej. W czasie od 15 października 1927 roku do 18 kwietnia 1928 roku odbył szkolenie, z wynikiem dobrym, otrzymując stopień podchorążego. 20 kwietnia 1928 roku został przeniesiony do rezerwy. W kolejnych latach odbywał regularne coroczne kursy i szkolenia wojskowe. Otrzymał awans na stopień podporucznika. Był przydzielony do 28 pułku piechoty Strzelców KaniowskichW. Jarno, Strzelcy Kaniowscy w latach 1919–1939, Warszawa 2004.