Kiejstut i Witold więźniami Jagiełły – obraz olejny namalowany przez polskiego malarza Wojciecha Gersona w 1873 roku, znajdujący się w zbiorach Muzeum Sztuki w Łodzi.
Opis Obraz Gersona przedstawia wydarzenie, które miało miejsce podczas wojny domowej w Wielkim Księstwie Litewskim, pomiędzy Jagiełłą, ówczesnym wielkim księciem Litwy a jego kuzynem Witoldem. W sierpniu 1382 roku armie Kiejstuta (ojca Witolda) i Jagiełły spotkały się pod Trokami, lecz nie doszło do decydującej bitwy między nimi, bowiem obie strony zgodziły się na negocjacje. Gdy Kiejstut i Witold przybyli do obozu Jagiełły, zostali przez niego pojmani i wysłani do zamku w Krewie. Kiejstut po kilku dniach zmarł w wyniku morderstwa lub samobójstwa, natomiast Witoldowi w kobiecym przebraniu, udało się uciec z zamku jesienią 1382 roku.
Po lewej stronie płótna, na pierwszym planie widoczny jest Kiejstut, który wznosi lewą rękę w górę, wzywając zemsty niebios na zdrajców, którzy go uwięzili. Przed nim klęczą syn i synowa, Anna. Witold, zrozpaczony, zakrywa twarz prawą ręką, przepełniony żalem, że namówił ojca do zaufania Jagielle, natomiast Anna błagalnym gestem i spojrzeniem prosi Jagiełłę o litość.