Następstwa mały|lewo|Mongolski list z deklaracją niepodległości (1912) Urzędnicy chińscy zostali wydaleni z terytorium Mongolii, w końcu listopada 1911 roku mandżurski namiestnik z Urgi opuścił Mongolię, natomiast namiestnik z Kobdo nie uznał nowej mongolskiej władzy, co doprowadziło do oblężenia jego twierdzy w 1912 roku przez wojska mongolskie pod dowództwem Maksordżaba i Manlaibaatara Damdinsürena.
Mongolia odzyskała niepodległość po ponad 200 latach chińskiej niewoli i stała się państwem teokratycznym i feudalnym. Utworzony w grudniu 1911 roku rząd był zarządzany przez wysokiej rangi duchownego Cerena Czimida, natomiast ministrem spraw zagranicznych mianowano Chandę Dordżiego. Rząd chiński podpisał w listopadzie 1913 roku deklarację rosyjsko-chińską, w której uznawał autonomię okręgu kobdoskiego oraz czterech chałchaskich ajmaków. Władze Mongolii dążyły jednak do przyłączenia Mongolii Wewnętrznej.