Mógł on być łatwo odsunięty tylko, dla zrobienia miejsca mającemu powstać kościołowi nowemu.
5 października 1908 biskup sufragan warszawski Kazimierz Ruszkiewicz poświęcił kamień węgielny. 10 sierpnia 1910 świątynię poświęcił ksiądz German Grabowski, dziekan rawski, a 11 maja 1930 konsekrował go biskup polowy i sufragan warszawski Stanisław Gall.
Jest to świątynia ceglana, licowana, jednonawowa (lub dwunawowa) z rzędem kaplic. Prezbiterium jest zamknięte trójbocznie. Ściany zewnętrzne są oszkarpowane. Witraże okienne zaprojektował Stanisław Ignacy Witkiewicz (secesyjne przedstawienia św. Michała Archanioła z ognistym mieczem i trójką Aniołów Stróżów przytulających dzieci w strojach łowickich oraz Najświętsze Serce Maryi z kwiatami polnymi). Nawę główną zamyka wieloboczna apsyda. Z boku usytuowano niewysoką wieżę ("basztę") dzwonniczą.
W 1979 systemem gospodarczym wymieniono pokrycie dachu nad nawą – z ceramicznego na blachę ocynkowaną.
Wyposażenie W ołtarzu głównym znajduje się secesyjna rzeźba ołtarzowa typu „Tron Łaski”. Ma ona rozwinięty program symboliczny. Centralne miejsce zajmuje krzyż z wykutymi wokół, kamiennymi herbami Polski i Litwy, postaciami Adama i Ewy, jak również świętych patronów Polski.