Obrona „trójkąta” Maziarnia Wawrzkowa–Grabowa–Huta Połoniecka – walki polskiej samoobrony opartej na strukturze Armii Krajowej w „trójkącie” utworzonym przez wsie Maziarnia Wawrzkowa, Grabowa i Huta Połoniecka, w 1944, z oddziałami UPA oraz z oddziałami podległymi III Rzeszy Niemieckiej. W wyniku działań Ukraińców i okupanta niemieckiego ośrodek polskiej samoobrony uległ całkowitej likwidacji.
Założenie i organizacja samoobrony Według wspomnień Franciszka Woronowskiego, 14 września 1943 roku we Lwowie otrzymał on od Dowództwa Obszaru Południowo-Wschodniego AK rozkaz zorganizowania samoobrony polskich wsi w północno-zachodniej części województwa tarnopolskiego. Dowództwo Obszaru obawiało się, że siły UPA skoncentrowane na Wołyniu mogą przystąpić do rzezi polskiej ludności w Małopolsce Wschodniej.
Za bazę operacyjną samoobrony obrano trójkąt wyznaczony przez wsie Maziarnia Wawrzkowa, Grabowa i Huta Połoniecka. Obszar ten obejmował skupisko 17 wsi czysto polskich, bądź w większości zamieszkanych przez Polaków, m.in.