Po powstaniu przebywała najpierw w obozie przejściowym w Pruszkowie (Dulag 121), następnie w Częstochowie oraz Kawodrzy Dolnej. W 1945 roku, po odnalezieniu rodziców, powróciła do Warszawy. Nie ujawniła swojej przynależności do AK. W 1949 roku ukończyła studia na Wydziale Grafiki Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie. W 1952 roku otrzymała dyplom ukończenia ASP (pracownia prof. Tadeusza Kulisiewicza), od 1952 roku była członkiem rzeczywistym Związku Polskich Artystów Plastyków. W latach 1949–1952 projektowała druki na tkaninach w Instytucie Wzornictwa Przemysłowego w Warszawie. W latach 1953–1960 pracowała jako plastyk. Od 1960 do 1979 roku była nauczycielką w warszawskim Zespole Szkół Odzieżowych. Od 1980 roku działała w Niezależnym Samorządnym Związku Zawodowym „Solidarność”. W okresie stanu wojennego czynna w organizowaniu niezależnych występów artystycznych, współpracując z Kościołem. Brała również udział w manifestacjach organizowanych przez podziemne struktury NSZZ „Solidarność”. W październiku 2000 roku została awansowana do stopnia podporucznika. Będąc na emeryturze, opiekowała się koleżankami, uczestnicząc w pracach solidarnościowego koła emerytów. Spotykała się z młodzieżą, opowiadając o powstaniu. Zmarła 29 stycznia 2021 roku.