Zbrodnia w Markowej – masowy mord dokonany przez nacjonalistów ukraińskich w nocy z 15 na 16 stycznia 1944 roku na polskich mieszkańcach wsi Markowa, położonej w powiecie podhajeckim województwa tarnopolskiego, podczas niemieckiej okupacji tych ziem. Zamordowano według różnych ocen od 29 do 57 Polaków, głównie mężczyzn.

Przed zbrodnią Przed wojną Markowa była wsią z przewagą ludności ukraińskiej nad polską. W 1931 roku wieś liczyła 280 gospodarstw i 1164 mieszkańców.

Od maja 1942 roku proboszczem miejscowej parafii rzymskokatolickiej był ks. Mikołaj Ferens (lub Ferenc) posiadający opinię osoby nastawionej ugodowo wobec Ukraińców. Duchowny przechowywał na plebanii Żydówkę Ewę Trauenstein-Turzyńską, którą przedstawiał otoczeniu jako swoją siostrę, i jej nieletniego syna Leona Trauensteina, którego nauczył służenia do mszy.