Na potrzeby konkursu zaprojektowano początkowo dwusilnikowy bombowiec, ale najwyraźniej został on zniszczony lub dalsze prace zarzucono na krótko przed rozpoczęciem współzawodnictwa. W rezultacie do wymagań konkursowych dopasowano opracowany właśnie projekt dwupłatowego ciężkiego myśliwca eskortowego oznaczonego Breguet 11 Corsaire, dysponującego odpowiednim udźwigiem. Do napędu samolotu zastosowano trzy silniki widlaste Renault 12Fb o mocy 162 kW (220 KM) każdy, z których dwa zamontowano w układzie pchającym w gondolach o kształcie przypominającym kadłub Bregueta 5. Pomiędzy nimi znajdował się konwencjonalny kadłub z silnikiem umieszczonym z przodu. Komora płatów była trójprzęsłowa, a skrzydła miały nierówną rozpiętość; do dolnego skrzydła umocowany był kadłub i obie gondole, zaś pod górnym zawieszono po obu stronach kadłuba zbiorniki paliwa. Podwozie główne składało się z dwóch trójkołowych zespołów pod każdą gondolą silnika, niemal identyczne z tym używanym w Breguecie 5. Część ogonowa wyposażona była w trzy duże stery kierunku.