Po powstaniu była więziona w Stalagu X B Sandbostel oraz Stalagu VI C Oberlangen, gdzie 12 kwietnia 1945 doczekała wyzwolenia przez 1. Dywizji Pancernej gen. Stanisława Maczka. Następnie przydzielona do tej jednostki służyła jako telefonistka w Meppen. We wrześniu 1945 została oddelegowana na studia na Wydziale Chemii Uniwersytetu w Leuven. Po roku studiów repatriowała się do Polski. Od 1946 studiowała na Politechnice Łódzkiej, gdzie w 1952 uzyskała dyplom magistra inżyniera chemii. Od 1951 do 1952 pracowała jako asystentka tamże. W latach 1952–1953 pracowała jako starsza asystentka w Instytucie Włókiennictwa w Łodzi. W latach 1953–1961 zajmowała się wychowywaniem dzieci. Od 1961 do 1981 pracowała jako nauczycielka w Zespole Szkół Mechanicznych nr 3 w Łodzi.

Członkini Polskiego Związku Były Więźniów Politycznych Hitlerowskich Więzień i Obozów Koncentracyjnych, Związku Bojowników o Wolność i Demokrację, Okręgu Łódź Światowego Związku Żołnierzy Armii Krajowej.