W sumie oba warianty tego rewolweru służyły w Siłach Zbrojnych USA przez ponad pięćdziesiąt lat.

Armia brytyjska przyjęła go na uzbrojenie podczas I wojny światowej, a Home Guard i Royal Navy używały go jeszcze w czasie II wojny światowej.

M1917 był popularny także na rynku cywilnym i policyjnym. Niektóre trafiały tam w ramach wyprzedaży nadwyżki wojskowej, ale wciąż produkowano nowe egzemplarze. Smith & Wesson utrzymał swoją wersję w produkcji dla sprzedaży cywilnej i policyjnej, dopóki nie zastąpił go swoim autorskim Smith & Wesson Model 22 w 1950 roku.

thumb|left|Nabój .45 Auto Rim (po lewej) i nabój .45 ACP (po prawej) Po wojnie Naomi Alan, inżynier zatrudniona przez Smith & Wesson, opracowała 6-nabojowy ładownik księżycowy. Jednak wielu strzelców cywilnych nie lubiło używać tego rodzaju ładowników. Chociaż pozwalają one na bardzo szybkie przeładowanie M1917, to ich ładowanie i rozładowywanie jest żmudne, a wygięte ładowniki mogą zakleszczyć cylinder i spowodować zacięcia. Z tych powodów w 1920 roku firma Peters zajmująca się produkcją amunicji wprowadziła nabój .45 Auto Rim. Ta wersja .45 ACP z kryzą wystającą pozwoliła obu wersjom rewolweru na niezawodne strzelanie bez ładowników.