Liogenys testaceipennis – gatunek chrząszcza z rodziny poświętnikowatych i podrodziny chrabąszczowatych. Endemit Brazylii.
Taksonomia Gatunek ten opisany został po raz pierwszy w 1918 roku przez Juliusa Mosera na łamach „Stettiner Entomologische Zeitung”. Jako lokalizację typową wskazano Brazylię. W 1957 roku Antonio Martínez opisał Liogenys seabrai jako lokalizację typową wskazując Tijucę w tym samym kraju. W 2017 roku Mariana Alejandra Cherman i współpracownicy dokonali synonimizacji L. seabrai z L. testaceipennis oraz redeskrypcji gatunku.
Morfologia Chrząszcz o ciele długości od 13 do 13,8 mm i szerokości od 6,3 do 6,7 mm, ubarwionym głównie ceglasto lub brązowawo z przedpleczem rudobrązowym u samców i ciemnobrązowym u samic.
Głowa ma oczy rozstawione na prawie dwukrotność swoich szerokości i dziesięcioczłonowe czułki. Wykrojenie krawędzi nadustka jest płytkie, szerokie i zaokrąglone; ząbki przednie po jego bokach mają prawie równoległe i krótsze od oka krawędzie zewnętrzne, a krawędzie boczne nadustka są wypukłe u samców i proste u samic.