Leksyka zawsze należała do priorytetowych zainteresowań Supruna, który pełnił funkcję redaktora naczelnego słowników frekwencyjnych oraz słowników asocjacyjnych. Suprun zapoczątkował wykorzystanie metod matematycznych i statystycznych w leksykologii – pod jego kierownictwem wyrosła cała grupa uczonych, którzy stosowali nowe metody badań nad słownictwem. Praca zbiorowa Методы изучения лексики [Metody badań nad słownictwem]Супрун, А. (red.). (1975). Методы изучения лексики [Metody badań nad słownictwem]. БГУ. pod jego redakcją nadal pozostaje aktualna i jest zalecana studentom i doktorantom do pracy z materiałem leksykalnym.
Adam Suprun badał języki słowiańskie (w tym mikrojęzyki) według następujących parametrów: objętość zasobu leksykalnego; udział wyrazów najczęściej występujących w tekście; podział słownika na części mowy; struktura morfemowa słownictwa i sposoby tworzenia wyrazów; stopień podobieństwa semantycznego leksemów o największej frekwencji; charakter i treść różnego rodzaju grup semantycznych; specyfika relacji hiponim–hiperonim w organizacji grup leksykalnych; stratyfikacja stylistyczna słownictwa; dane dotyczące skojarzeniowych połączeń wyrazowych; zgodność leksykalna. Autor ma wiele prac z zakresu połabistykiСупрун, А. (1962). Полабские числительные [Liczebniki połabskie].