Działa Armstronga L/40 strzelały pociskami o masie 160 kg.
Artylerię średnią stanowiły cztery działa szybkostrzelne kalibru 120 mm umieszczone w kazamatach w narożnikach nadbudówki. Początkowo były to armaty Schneidera o długości lufy L/50, wkrótce po wejściu do służby wymienione na brytyjskie Armstronga o tej samej długości lufy. Uzupełniało je sześć szybkostrzelnych dział kalibru 57 mm Nordenfelta, ustawionych na pokładzie nadbudówki z tarczami ochronnymi. Lekkie uzbrojenie tworzyły dwa działa kalibru 37 mm Vickers na marsach bojowych i dwa karabiny maszynowe Hotchkiss kalibru 7 mm. Okręty miały dwie podwodne wyrzutnie torped kalibru 450 mm z zapasem sześciu torpedWedług (457 mm) i (18 cali), z tym, że torpedy 18-calowe miały rzeczywisty kaliber 450 mm (). Wyrzutnie torped zdemontowano w 1917 roku.
Opancerzenie Opancerzenie burt stanowił pas pancerny ze stali niklowej Harveya o grubości do 350 mm na śródokręciu, zmniejszającej się do 105 mm na dziobie i rufie. Na dolnej krawędzi grubość pasa zmniejszała się do 150 mm. Pas miał wysokość 1,7 m i sięgał na 1 m poniżej konstrukcyjnej linii wodnej. Oparty był na drewnianej podkładce grubości 100-120 mm. Pokład pancerny ze skosami bocznymi miał grubość 45 mm, z dwóch warstw.