Mógł należeć do tajnej organizacji oficerskiej po przeniesieniu do Łęczycy, gdzie objął funkcję lekarza sztabowego w formacji lekkiej artylerii konnej.

Powstanie styczniowe Do powstańców styczniowych przyłączył się najprawdopodobniej już w pierwszych dniach walk. 28 stycznia 1863 napadł wraz ze zorganizowanym przez siebie oddziałem na kozaków transportujących jeńców, uwalniając więźniów. Akcja przeprowadzona została w okolicach jeziora Białego koło Gostynina. Według innych wersji przystąpił do powstania dopiero 3 maja 1863 pod wpływem Józefa Dworzaczka, naczelnika powstańczego powiatu łęczyckiego, również lekarza. Niedługo po tej dacie Edmund Callier mianował go dowódcą stuosobowego oddziału jazdy gostynińskiej. Nominację tę potwierdził generał Edmund Taczanowski. Oddział Syrewicza wykazywał się wyjątkową aktywnością i odwagą w walce z zaborcą. Operował na ziemi rawskiej, gostynińskiej oraz łowickiej i, mimo że był kilkukrotnie rozbijany, dotrwał do grudnia 1863. Do najważniejszych epizodów oddziału należały: