Szlak bojowy oddziału Syrewicza zakończył się około 8 grudnia 1863 w Balkowie (gmina Piątek), gdzie Rosjanie rozbili resztki formacji i aresztowali, a następnie rozstrzelali we Włocławku ostatniego jego dowódcę, z pochodzenia Włocha, Stanislao Bechiego. 11 grudnia 1863 Romuald Traugutt mianował Syrewicza podpułkownikiem.
Emigracja Wkrótce po klęsce powstania przedostał się do Poznania, a w końcu grudnia 1863 do Francji, gdzie osiadł na przedmieściach Paryża (miał tam nabyć willę). Zapewne w 1865 wyemigrował do Stanów Zjednoczonych. W grudniu 1881 zanotowano jego obecność w Chicago. Nie jest znane miejsce jego śmierci – według różnych wersji miał umrzeć w USA lub wrócić do Europy i ostatnie lata życia spędzić we Lwowie.
Rodzina Miał żonę Wilhelminę, która w 1864 wystąpiła bezskutecznie do władz carskich o rozwiązanie małżeństwa z uwagi na udział męża w powstaniu styczniowym.
Przypisy
Kategoria:Polscy lekarze wojskowi Kategoria:Powstańcy styczniowi Kategoria:Ludzie związani z Gostyninem (I Rzeczpospolita) Kategoria:Urodzeni w 1832 Kategoria:Zmarli w 1881