Sykoriusz Pompejusz – postać z powieści Teodora Parnickiego Twarz księżyca, pasierb Septymiusza Senecjona, sławny architekt.

Dzieciństwo Sykoriusz Pompejusz urodził się z ojca, murarza z greckiego Possilippus koło Neapolu i matki, rzymskiej prostytutki. Został poczęty 21 kwietnia 248 roku, w święto jubileuszu tysiąclecia miasta Rzymu, przyszedł więc zapewne na świat w lutym 249. Jego ojciec zginął jakiś czas później, w alkoholowym szale wszedł do lwiej klatki. Matka wyszła około 255 roku ponownie za mąż za lekarza, Septymiusza Senecjona. Poznała go, gdy leczył ojca maleńkiego Sykoriusza, próbując mu wyjąć gwóźdź bez główki, który w górną powiekę wbił mu podczas kłótni wrogi współpracownik. Septymiusz usynowił Sykoriusza Pompejusza, tak jak wcześniej jego usynowił Anulinus, drugi mąż jego matki, Mitroanii.