Wśród powyższych dialektów wyróżnić można także szereg gwar. Dialekt liwoński obejmuje gwary tamijskieStosowane jest też określenie gwary tamskie. (występujące na terenie Kurlandii) oraz gwary inflanckie (występujące w zachodniej Liwonii). W ramach dialektu środkowego wyróżnia się z kolei: gwary środkowe (na terenie Liwonii, nad rzeką Gaują), gwary zemgalskie (w basenie Lelupy, na terenie Semigalii) oraz gwary kurońskie (w południowej Kurlandii, w górnym biegu rzeki Windawy).
Gramatyka W języku łotewskim wyróżnia się dwa rodzaje: męski i żeński. Wykładnikami formalnymi rodzaju są końcówki.
Rodzaj Końcówka Przykłady męski -s tēvs – ojciec, galds – stół -š (zdrobnienia) tētiņš – tatuś, aliņš – piwko -is brālis – brat, skapis – szafa -us medus – miód, ledus – lód żeński -a māsa – siostra, istaba – pokój -e māte – matka, puķe – kwiatek -s nakts – noc, sirds – serce
Rzeczowniki odmieniane są, podobnie jak w języku polskim, przez siedem przypadków (choć niektórzy autorzy nie wyodrębniają narzędnika, który w liczbie pojedynczej jest zbieżny z biernikiem, a w liczbie mnogiej z celownikiem).
Z kilkoma wyjątkami akcent pada na pierwszą sylabę.