od Szwecji zasięg rozciąga się w strefach w których występują mieszańce z podgatunkiem sylvaticus do południowego wybrzeża Norwegii i zachodniej Łotwy. L. timidus abei – Wyspy Kurylskie (Rosja). L. timidus ainu – Hokkaido (Japonia). L. timidus bogitschevi – półwysep Tajmyr (Rosja). L. timidus gichiganus – środkowa Jakucja, Kamczatka i wybrzeże Morza Ochockiego (Rosja). L. timidus hibernicus – Irlandia. L. timidus kolymensis – północno-wschodnia Syberia (Rosja). L. timidus kozhevnikovi – środkowa Rosja od 57°N do 58°N, gdzie krzyżuje się z podgatunkiem nominatywnym timidus na południe do 53°N; granica zachodnia niejasna. L. timidus lugubris – syberyjska część gór Ałtaj (Rosja). L. timidus mordeni – Rosyjski Daleki Wschód (dolina rzeki Ussuri oraz dolny i środkowy bieg rzeki Amur) oraz Heilongjiang (Chińska Republika Ludowa). L. timidus orii – Sachalin (Rosja). L. timidus scoticus – Szkocja. L. timidus sibiricorum – zachodnia i południowo-zachodnia Syberia (Rosja), północny Kazachstan i góry Tacheng w północnym Sinciang (Chińska Republika Ludowa). L. timidus sylvaticus – południowa Szwecja, z zasięgiem rozciągającym się w strefach w których występują mieszańce z podgatunkiem nominatywnym timidus do południowego wybrzeża Norwegii i zachodniej Łotwy. L.