Bronków (dawne niem. nazwy Brancke, Branke, Branck, Brankow, Branckow, Draussen, Wendisch Bramke) – wieś letniskowa w Polsce położona w województwie lubuskim, w powiecie krośnieńskim, w gminie Bobrowice. W latach 1946–1950 była położona w województwie poznańskim a w latach 1950–1998 w województwie zielonogórskim. Zlokalizowana jest pomiędzy jeziorami Piaszno (Bronków Mały 25,4 ha) i Błeszno (Bronków 51,9 ha). Wraz z przysiółkami Kołatka i Bronkówek tworzy sołectwo Bronków.
Jedyny dojazd drogą powiatową od Dychowa, wsi leżącej przy drodze powiatowej relacji: droga krajowa nr 32 – Bobrowice (powiat krośnieński). Istnieje możliwość dojazdu komunikacją autobusową z Krosna Odrzańskiego.
Historia, położenie i atrakcje turystyczne
Bronków jako Brancke wieś z kościołem (Pagus cum templo) pojawia się już na mapie Willema i Joana Blaeu z 1645 roku.
Na mapie księstwa krośnieńskiego Friedricha Bernharda Wernera z 1746 roku występuje pod nazwą BrankeMapa księstwa krośnieńskiego z 1746 roku. bibliotekacyfrowa.pl.