Prawodawstwo to obejmowało takie obszary jak: handel wewnątrzunijny, zwalczanie chorób, kontrole weterynaryjne oraz powiadamianie o chorobach, a ponadto przyczyniać się do zapewnienia bezpieczeństwa żywności i pasz.
W związku z powyższym kraje członkowskie zapewniały: sprawną i skuteczną koordynację między wszystkimi zaangażowanymi organami oraz spójność i skuteczność kontroli urzędowych lub innych czynności urzędowych na jego terytorium; wyznaczyły, zgodnie ze swoimi wymogami konstytucyjnymi, pojedynczy organ odpowiedzialny za koordynowanie współpracy i kontaktów z Komisją i innymi państwami członkowskimi w związku z kontrolami urzędowymi.
Szczegółowe regulacje rozporządzenie obejmowały takie przepisy jak: przeprowadzanie przez właściwe organy państw członkowskich kontroli urzędowych i innych czynności urzędowych, finansowanie kontroli urzędowych, pomocy i współpracy administracyjnej między państwami członkowskimi w celu prawidłowego stosowania przepisów, przeprowadzania przez Komisję kontroli w państwach członkowskich i w państwach trzecich, przyjęcia warunków jakie muszą być spełnione w odniesieniu do zwierząt i towarów wprowadzanych na terytorium Unii z państwa trzeciego, ustanowienia komputerowego systemu informacji mającego na celu zarządzanie informacjami i danymi dotyczącymi kontroli urzędowych.