Park Narodowy El Guácharo (hiszp. Parque nacional El Guácharo) – park narodowy w Wenezueli położony w stanach Monagas i Sucre. Został utworzony 27 maja 1975 roku i zajmuje obszar 627 km². W 2005 roku został zakwalifikowany przez BirdLife International jako ostoja ptaków IBA.

lewo|mały|Tłuszczak

Opis Park znajduje się w masywie Caripe (pasmo górskie Turimiquire) i składa się z dwóch części. Jedna obejmuje jaskinię Cueva del Guácharo i jej okolice, druga środkowe dorzecze rzeki Caripe. Znajdują się tu najwyższe szczyty masywu: Cerro Negro (2430 m n p.m.) i Cerro la Cueva lub La Montaña (1689 m). Park powstał głównie w celu ochrony jaskini Cueva del Guácharo. Jest to największa jaskinia w Ameryce Południowej o długości 10 200 m. Jako pierwszy badał ją w 1799 roku Alexander von Humboldt i opisał we wspomnieniach z podróży po Ameryce Południowej. Jaskinia posiada bogatą szatę naciekową i jest udostępniona do zwiedzania na długości 1500 m. W parku znajdują się źródła wielu rzek takich jak m.in.: El Carinicuao, Cariaco, Guarapiche i Caripe. Niżej położone obszary parku pokrywa wilgotny las równikowy.