Najczęściej stosowanymi w miejscowych planach zagospodarowania przestrzennego rodzajami linii zabudowy są: obowiązująca linia zabudowy (czasem określana jako nakazana lub obligatoryjna) – linia wyznaczająca położenie lica ściany frontowej budynków, nieprzekraczalna linia zabudowy (czasem określana jako maksymalna nieprzekraczalna) – linia ograniczająca obszar, na którym dopuszcza się wznoszenie budynków.
Powyższe definicje są uproszczone i służą jedynie rozróżnieniu między dwoma podstawowymi rodzajami linii zabudowy. Dokładne znaczenie poszczególnych rodzajów linii (w tym rodzaje obiektów których dotyczą oraz wyjątki), należy zawsze odczytywać z planu miejscowego w którym pojęcia te są użyte, jeśli tylko są tam zdefiniowane. Stosuje się na przykład linie zabudowy dotyczące tylko określonych kondygnacji.
Linie zabudowy w decyzjach o warunkach zabudowy Linia zabudowy wyznaczana jest również w decyzji o warunkach zabudowyArt. 61 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 27 marca o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, wydawanej w przypadku braku planu miejscowego, przy czym rozporządzenie posługuje się pojęciem obowiązująca linia nowej zabudowy§ 4 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r.