W latach 1992–2017 był dyrektorem Państwowej Orkiestry Kameralnej, zaś w latach 1992–2005 Teatru Impresaryjnego w Słupsku, które 28 czerwca 2005 roku zostały przekształcone w Polską Filharmonię Sinfonia Baltica. Ma na swym koncie liczne prawykonania wielu utworów współczesnych, m.in.: Koncert fortepianowy, Koncert na dwa Stradivariusy czy symfonia Nihil homine mirabilius, autorstwa Krzesimira Dębskiego; Requiem dla mojego przyjaciela, autorstwa Zbigniewa Preisnera (po raz pierwszy zaprezentowany w czerwcu 1999 roku). A także utwory autorstwa: Norberta Mateusza Kuźnika, Piotra Mossa, Mikołaja Hertla czy Bogusława Schaeffera. Koncertował i nagrywał z licznymi orkiestrami, m.in. z Narodową Orkiestrą Symfoniczną Polskiego Radia w Katowicach i Das Sinfonie Orchester Berlin.
Występował z czołówką solistów polskich i zagranicznych, wśród nich m.in. znaleźli się: Wiesław Prządka, Tomasz Tomaszewski, Filip Wojciechowski, Krzysztof Jakowicz, Jakub Jakowicz, Konstanty Andrzej Kulka, Piotr Paleczny, Roman Jabłoński, Regina Smendzianka, Wanda Wiłkomirska, Beata Bilińska, Stanisław Drzewiecki, Agata Szymczewska, Katherine DeJongh, Greg Banaszak, Vadim Brodski, Richard Galliano, Philippe Giusiano, Cyprien Katsaris, Kevin Kenner, Giennadij Woskresienski, Grigorij Żyslin czy L.