Wtedy utwory stawały się coraz bardziej rozbudowane. Wielu producentów zaczęło stosować pitch-shift, zmieniając tonację linii bassowej. Ustaliło się też średnie tempo – 150 BPM. W tym czasie producenci, tacy jak: Headhunterz, Noisecontrollers, Blutonium Boy, Technoboy, Tuneboy, Wildstylez, Showtek, D-Block & S-Te-Fan, The Prophet, Coone, Zatox, Tatanka, Zany, Scope DJ, Brennan Heart stworzyli najwięcej klasyków, które do dziś stanowią wręcz za arcydzieło hardstyle. Okres ten jest uważany przez niektórych za najlepszy, w historii tego gatunku muzycznego. W tym okresie też niektórzy muzycy zaczęli eksperymentować ze swoimi utworami, co w 2011 roku dało wyodrębnienie się dwóch nowych podgatunków, czyli Raw style i Emotional hardstyle.mały|Budowa reverse bass
Wydany w 2012 r. utwór „Lose My Mind” przez Brennan Hearta i Wildstyleza wyznaczył nową ścieżkę, w której to w hardstyle na stałe zagościł rozbudowany wokal. W tym roku również zaczęto mówić o zakończeniu ery Classic i rozpoczęciu ery Nu style (pojęcie Nu style początkowo odnosiło się do utworów tworzonych od 2005 r., w nowym stylu.