Rejon bóbrecki (ukr. Бібркський район) – jednostka podziału administracyjnego Ukraińskiej Socjalistycznej Republiki Radzieckiej (rejon) w Związku Socjalistycznych Republik Radzieckich w latach 1940–1941 i 1944–1962. Należał do obwodu lwowskiego. Siedziba władz rejonu znajdowała się w Bóbrce.
Rejon bóbrecki został utworzony 17 stycznia 1940 na podstawie dekretu Prezydium Rady Najwyższej USRR o podziale na rejony zachodnich obwodów USRR, kiedy to w obwodzie lwowskim utworzono 37 rejonów, między innymi bóbreckiХроніка за 17 січня 1940 року на сайті Інститут історії України НАН України.. Rejon objął miasto Bóbrka oraz obszary zniesionych gmin Bóbrka, Chlebowice Wielkie, Podhorodyszcze i Stare Sioło, należące przed wojną do powiatu lwowskiego w województwie lwowskim, oraz część gminy Świrz (gromady Chlebowice Świrskie, Kopań i Świrz), należące przed wojną do powiatu przemyślańskiego w województwie tarnopolskimГоловне Управління Геодезії і Kартографії при НКР СРСР (1941). Cписок адміністративних районів Львівської област. Харків.
Rejon bóbrecki przestał istnieć wraz z wybuchem wojny niemiecko-radzieckiej 22 czerwca 1941.