Pogłębiał swoją wiedzę do ostatnich lat życia. Skromne mieszkanie, które zajmował, wypełnione było książkami i pamiątkami, po śmierci żony i wyprowadzeniu się dzieci mieszkał bowiem samotnie. Z wiekiem spotkania ze znajomymi stawały się również rzadsze, gdyż postępujące upośledzenie słuchu uniemożliwiło niemal kontakt z otoczeniem. Troskliwie opiekował się wówczas starcem ówczesny dyrektor muzeum Tadeusz Piaskowski, przed laty jego uczeń, w ostatnich latach powiernik i przyjacielElzbieta Topolnicka-Niemcewicz Duch Kopernika wśród murów, IKAT. Gazeta Braniewska, 12 lutego 1999, s. 8–9.
Zmarł 3 lutego 1985 w Sopocie. Pochowany został 6 lutego na cmentarzu komunalnym we Fromborku, w grobie obok wcześniej zmarłej żony Ireny (1900–1963)Nekrolog [w:] Głos Wybrzeża. Dziennik Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej, 1985.02.06 nr 31, s. 5.
Uhonorowanie i upamiętnienie 5 lipca 1973 nadano mu tytuł Honorowego Obywatela FromborkaJerzy Chrabąszcz Księga honorowych obywateli Fromborka – miasta Mikołaja Kopernika. Lata 1967–2010, Frombork 2013, s. 132. W 1975 został odznaczony pamiątkowym Medalem Kopernikowskim20-lecie Fromborskiego Oddziału Polskiego Towarzystwa Miłośników Astronomii Urania marzec 1975, R. 46 nr 3, s. 82.