Po ugotowaniu skórka zmienia kolor na różowy lub liliowy. Blaszki Średnio gęste, dość grube, często rozwidlone tu i ówdzie lub dwudzielne u nasady, z przy brzegu ostre, umiarkowanie szerokie (3,5–9 mm), kruche, początkowo białe, potem bladokremowe lub żółtokremowe, z blaszeczkami Trzon Wysokość 3–5,5 cm, grubość 0,7–1,8 cm, niemal cylindryczny lub lekko rozszerzony pod blaszkami, rzadziej nieco pogrubiony u nasady, czasem zakrzywiony, początkowo pełny, później gąbczasty, czysto biały, tylko czasami u nasady z kilkoma brązowymi lub żółtawobrązowymi plamami;. Powierzchnia bardzo delikatnie oprószona, błyszcząca, gładka lub drobno pomarszczona. Miąższ Kruchy, dość zwarty, ale nigdy bardzo twardy, biały, tylko pod skórką nieco zabarwiony jak kapelusz. Ma bardzo słaby zapach, niezbyt wyczuwalny na świeżo, smak słodki lub lekko pikantny po długim żuciu. FeSO4 wybarwia go na brudno brązowaworóżowo, zwykle dość szybko. Cechy mikroskopowe Podstawki (32)–40-57 × 7–11 µm, 4-zarodnikowe. Bazydiospory 5,7–8,5 × 5–6,5 µm, brodawkowate, oddzielne lub połączone grzbietami, wyraźnie siateczkowate lub lekko prążkowane; brodawki zaokrąglone, o wysokości do 0,5 µm i szerokości 0,7 µm, często słabo amyloidalne; łączniki drobne, kręte;
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Gołąbek chmurny · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.