Romuald Wilusz (ur. 30 stycznia 1840 w Sobniowie, zm. 15 lutego 1922 w Drohobyczu) – powstaniec styczniowy, sybirak, autor wspomnień z powstania i z zesłania.
Życiorys Studiował medycynę na Uniwersytecie Jagiellońskim. Po wybuchu powstania styczniowego przystąpił do partii Apolinarego Kurowskiego i walczył w bitwie pod Miechowem. Po bitwie powrócił do Krakowa, gdzie został aresztowany i więziony przez władze austriackie. Po zwolnieniu przystąpił do partii Anastazego Mossakowskiego. Po wyprawie został ponownie pojmany przez żołnierzy austriackich i był więziony przez kilka miesięcy. Po uwolnieniu wstąpił do oddziału Dionizego Czachowskiego, gdzie otrzymał awans na podoficera. Walczył w bitwie pod Rybnicą, a potem w bitwie pod Jurkowicam, gdzie został wzięty do niewoli przez Rosjan. Został skazany na pobyt w syberyjskich rotach aresztanckich. Przebywał w Permie, Symbirsku, Tule. Staraniem księdza Ludwika Ruczki został reklamowany z obycia dalszej kary jako poddany austriacki. Powrócił do kraju w 1866 r. Pracował później jako urzędnik pocztowy.
Jest autorem wspomnień: „Wspomnienia z powstania r. 1863 i z niewoli”