Sam termin otwarcia kilkukrotnie przesuwano, a to ze względu na strajk robotników, kapryśną aurę a także śmierć Józefa Piłsudskiego 12 maja 1935. Wystawa trwała do 15 sierpnia 1935, a od stycznia 1936 rozpoczęto sprzedaż domów.
Opis osiedla i historia Wejście na teren wystawy prowadziło od strony ulicy Obozowej przez reprezentacyjny portyk umieszczony w pawilonie głównym. Na wysokości bramy wybudowano przystanek tramwajowy dla specjalnej linii W, dowożącej gości z placu Teatralnego. Bilet na wystawę kosztował 1 zł.
Architektura osiedla wystawowego oddawała tendencje stylistyczne tego okresu z panującymi nurtami modernizmu o charakterze swojsko-klasycznym i międzynarodowym. Wystawa składała się z kilkunastu modelowych domów jednorodzinnych wolnostojących, szeregowych i wielorodzinnych.
Typy domów uwzględniały potrzeby przeciętnie i dobrze sytuowanej klasy średniej – głównie kadry wojskowej i urzędników państwowych. Przydomowe ogródki i funkcjonalne rozwiązania wnętrz miały na celu ułatwienie prowadzenia gospodarstwa domowego. Teren na wschód od osiedla rozparcelowano, uzbrojono i przeznaczono do zabudowy w kolejnych latach projektami domów z katalogu wystawy, co nastąpiło do roku 1939.