W tym rymowanym tekście umieszczono wiele wyrazów obcych, i to z ich powodu ów niemiecki Michel wyraża swoje ubolewanie. Już w początkowych wersetach jest mowa o hańbie, jaką okrywają się ludzie w Niemczech, którzy na każdym kroku chcą się posługiwać obcymi językami:
Ich teutscher Michel / versteh schier nihel /
In meinem Vatterland / es ist ein schand.
Man thut jetzt reden / als wie die Schweden /
In meinem Vatterland / pfuy dich der schand
Fast jeder Schneider / will jetztund leyder
Der Sprach erfahren sein / und redt Latein,
Wälsch und Französisch / halb Japonesisch …
Z kolei w XIX wieku przed rewolucją w 1848 stał się niemiecki Michel symbolem gnuśnego apolitycznego mieszczucha-filistra. To się zmienia podczas rewolucji marcowej – na karykaturach prasowych Michel zamiast szlafmycy z frędzlami ma na głowie hełm albo czapkę jakobinów. W XX wieku niemiecki Michel bierze udział w I wojnie światowej, a po przegranej wojnie wraca jako wyśmiewany i godny pożałowania pechowiec. W 1936 roku naziści ucinają historię dobrodusznego lecz głupkowatego chłopa. Wydają rozporządzenie o zakończeniu jego legendy. Mimo to niemiecki Michel przeżył III Rzeszę, przeżył zimną wojnę i zjednoczenie Niemiec. Pozostał prototypem Niemca na wszystkie czasyTomasz Szarota: Kwartalnik Historyczny 1987, s.49-70.